Hümanist Büro çocukla ilgili haberleri yorumluyor...


8 Nisan 2012

İşkenceden kaçtı, polise sığındı!

Adana’da gece 02.00’de ağlayarak polise sığınan Aliş’in işkenceye uğradığı ortaya çıktı. Kemerle dövülen, sigara söndürülen çocuk tedavi altına alındı.




Adana'nın Ceyhan ilçesinde önceki gece ağlayarak polis merkezine gelen 6 yaşındaki erkek çocuğunun fiziksel istismara maruz kaldığı anlaşıldı. Yardım istediği polis memurları tarafından doktora götürülen çocuğun vücudunda morluklar, sigara yanıkları ve kesikler bulunduğu tespit edildi. Aliş daha sonra Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'ne bağlı bir kuruluşta koruma altına alındı.

6 yaşında bir çocuğun bu kadar ağır istismara uğraması ve kendisi bir polis merkezine başvuruncaya kadar maruz kaldığı tehlikeyi fark edecek ve ona yardım edecek kimsenin bulunmaması tüm toplumun ve çocuğun korunmasından sorumlu herkesin hicap duyması gereken bir durum değil mi?

Hal böyle iken, bu kadar ağır bir istismar sonrasında kendisinin polise ulaşıp yardım istemesi üzerine koruma altına alınan çocukla ilgili haberi “Başbakan sahip çıktı” şeklinde vermek, çocuk koruma konusunda toplumsal bilincin eksikliğinin bir göstergesi değil mi?

Şanslı bir Başbakanımız var; başka bir ülkede bu çocuğun bu ana kadar fark edilmemiş olması ve 6 yaşında bir çocuğun polisten yardım isteyecek kadar çaresiz kalması ciddi bir eleştiri konusu olabilecekken, bu ülkenin gazetecileri için işkenceye maruz kalan çocuğun kurum bakımına alınması büyük bir ihsan olarak görülüyor. Aynı şans Bakanımız için de geçerli; sanki bütün çocuklar Devletin sorumluluğunda değilmiş gibi, kurum bakımındaki çocuk için “o, artık bizim çocuğumuz” demesi, bir sorumluluk örneği gibi algılanıyor. Bu işte bir tuhaflık yok mu?